BOGOSLUŽENJE

550,00 RSD

Autor: Dragomir Sando
Pismo: Ćirilica
Povez: Meki

O knjizi "BOGOSLUŽENJE"

Iz naslova ove knjige, prvo što se pitamo je šta je zaista bogosluženje? Da li je ono „delo“, sredstvo, prosto obaveza hrišćanina između drugih „dela“ i obaveza njegovih? Da li konstatacija, odapeta na našu Crkvu kao osuda, da je kroz vekove ona ostala „bogoslužbena zajednica“ zaista potrebuje opovrgavanje, ili, pak, prihvatanje kao pohvale, koja izražava najdublju istinu o Crkvi? Pre će biti ovo drugo. Zašto? Jer bogosluženje nije, niti može biti, prost religiozni obred, niti neko delo (osvećujuće) prosto zasebno od takozvane poučavajuće ili pastirske delatnosti Crkve. Bogosluženje se dotiče same suštine Crkve i vaskolike njene Tajne. Ta, pak, suština je sam Hristos i novi život u Hristu. Bogosluženje se ne prosto dotiče, nego se poistovećuje sa tim novim životom u Hristu. Crkva bogosluženjem projavljuje, ostvaruje i predaje samoga Hrista i sam život u NJemu. Prema tome, bogosluženje je projava i ostvarenje sabranja vernih u veri i u novom životu.
Kao što je prinos suština Svete Liturgije koja, opet, sa tajnom Evharistije predstavlja centar svakog bogosluženja, tako je i sa čitavim bogosluženjem. Bogosluženje kao služba i prinos nije prosto spoljašnje delo.
Ono odlikuje celokupni stav čoveka pred Bogom, a taj stav je u celini svojoj bogoslužbeni. Ukoliko želi dostojno da odgovori na pokret beskrajne ljubavi Božje, čovek treba da zadobije jednonaravlje sa Bogom, tj. da zadobije beskrajno bogoljube i čovekoljublje, tj. da živi na način Hristov. „Slovesna služba“ kao duhovna služba nije ništa drugo do samo „življenje po Hristu“, da upotrebimo divan izraz svetog Zlatoustog. I kao što je žrtva, Krst, prinos krvi i života, suština dela Hristovog, isto treba da bude i suština ljudskog dela, bogosluženja i života. Samo tada će bogosluženje zaista biti „življenje po Hristu“.
Rečeno znači da bogosluženje po svojoj prirodi traži rasprostranjenje svoga etosa, tj. bogoslužbenog i žrtvenog etosa, na vasceli život i hod čoveka pred Bogom. Nasuprot, ako se odseče ili ograniči na vršenje obreda bez spoznaje istinske dubine njegove, koja je istovetna sa dubinom vere i života, onda u stvari gubi svoj sadržaj i smisao. Razmišljanja prote Dragomira Sanda u knjizi „Bogosluženje kao osnova obrazovanja i vaspitanja u Crkvi“ sledi spoznaji te duboke istine i osvetljava je, makar i delimično.

(Iz predgovora protojereja-stavrofora dr Dragomira Sanda)